9 października 1944 roku Heinrich Himmler wydal rozkaz całkowitego zburzenia Warszawy

2 października 1944 roku podczas podpisywania aktu kapitulacji powstańców, Niemcy zobowiązali oszczędzić pozostałe w mieście mienie publiczne i prywatne, ze szczególnym uwzględnieniem obiektów o dużej wartości historycznej, kulturalnej lub duchowej. Szybko jednak okazało się, że Niemcy nie zamierzali dotrzymać podjętych zobowiązań.

9 października 1944 roku w kwaterze polowej Reichsführera-SS Heinricha Hinmmlera w Prusach Wschodnich  odbyła się konferencja, podczas której omawiano przyszłość stolicy Polski. Himmler nakazał ograbienie miasta ze wszystkich wartościowych rzeczy i następnie zniszczenie go.

Kilka dni później rozpoczął się trwający trzy i pół miesiąca okres planowanego wyburzania miasta. Podczas tej akcji zburzono około 30% przedwojennej zabudowy lewobrzeżnej Warszawy. Zniszczone zostały bezcenne zabytki oraz obiekty o dużej wartości kulturalnej, sakralnej i gospodarczej.  Jeżeli dodać do tego straty powstałe w wyniku Powstania Warszawskiego oraz oblężenia Warszawy we wrześniu 1939 roku okazuje się, że zniszczeniu uległo 84% zabudowy lewobrzeżnej części miasta. Jeśli przyjąć szacunek dla całej Warszawy, to wynosił on 65%.

(Na zdjęciu: Warszawa w styczniu 1945 roku. Źródło zdjęcia: Wikipedia).

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*