Tego dnia 1919 roku oddziały ukraińskie otaczające Lwów, obawiając się okrążenia, wycofały się, kończąc półroczne oblężenie
Oblężenie Lwowa rozpoczęło się 1 listopada 1918 roku, kiedy to oddziały ukraińskie uzbrojone przez wycofujące się wojska austriackie postanowiły zająć miasto i proklamowały utworzenie Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej.
Sprzeciwili się temu Polacy mieszkający we Lwowie, w tym również młodzież i mimo braku uzbrojenia stawili opór. Obrońcy zostali wsparci przez dopiero co formujące się oddziały polskie pod dowództwem generała Tadeusza Rozwadowskiego.
Mimo dramatycznej sytuacji i rozkazom generalnego dowództwa o wycofaniu się Rozwadowskiego i oddaniu miasta Ukraińcom, miasto broniło się nadal. Na jednej z narad w Warszawie, która odbyła się 27 stycznia 1919 roku, po raz kolejny próbowano zmusić generała do oddania Lwowa, generał powiedział wtedy:
Gdyby tak było, nie pozostawałoby nam nic innego jak obwiesić się w ogrodzie saskim. Dajcie mi tylko trochę żołnierza, a Lwów i wschodnią Małopolskę obronię.
Generał z obiecanych 5000, otrzymał jedynie około 1200 niewyszkolonych i słabo uzbrojonych ochotników. Jednak dzięki niezwykłym umiejętnościom Rozwadowskiego udało się z nich stworzyć jednolite wojsko i doczekać odsieczy, która nadeszła wiosną
