Tego dnia 1911 roku urodził się Czesław Miłosz, polski poeta, dyplomata i historyk literatury
Czesław Miłosz to jeden z najwybitniejszych i najbardziej płodnych polskich pisarzy. Pochodził z rodziny o szlacheckich korzeniach, sięgających XVI wieku. Był polskim dyplomatą w okresie PRL-u, jednak w 1951 roku zerwał z polskim rządem komunistycznym.
Urodził się 30 czerwca 1911 roku w Szetejniach (dziś Litwa) w polskiej rodzinie z korzeniami szlacheckimi, jako syn Aleksandra Miłosza i Weroniki z Kunatów. Choć obywatelstwo miał litewskie, pod względem narodowości był Polakiem. Jego przodkowie walczyli m.in. pod Kircholmem i w powstaniu styczniowym. Miłosz dorastał w otoczeniu wielu języków, obyczajów i religii (wśród Polaków, Litwinów, Białorusinów, Ukraińców, Żydów), co z pewnością przyczyniło się do jego spojrzenia na problemy narodowościowe, rasowe i religijne XX wieku.
Studiował prawo na Uniwersytecie Wileńskim. Później przeniósł się do Warszawy. W 1930 roku zadebiutował jako poeta na łamach akademickiego periodyku „Alma Mater Vilnensis”. Opublikował wtedy wiersze Kompozycja oraz Podróż. W 1933 roku ukazał się pierwszy tom poetycki Miłosza, Poemat o czasie zastygłym, opublikowany w Wilnie nakładem Koła Polonistów Słuchaczy Uniwersytetu Stefana Batorego.
W latach 1935–1939 pracował w Polskim Radiu, najpierw w Wilnie, potem w Warszawie. W czasie II wojny światowej działał w ruchu oporu, za co został później odznaczony medalem Yad Vashem. Odmówił jednak udziału w powstaniu warszawskim.
W latach 1946–1951 pracował w służbie dyplomatycznej jako attaché kulturalny przy Konsulacie Generalnym RP w Nowym Jorku, a następnie jako II sekretarz Ambasady RP w Waszyngtonie. Potem pełnił funkcję I sekretarza Ambasady RP w Paryżu.
15 maja 1951 roku oficjalnie zerwał z polskim rządem komunistycznym i poprosił o azyl polityczny we Francji. Potem mieszkał w Stanach Zjednoczonych i uzyskał obywatelstwo amerykańskie.
W latach 1961-1978 był profesorem języka i literatury słowiańskiej na Uniwersytecie Berkeley w Kalifornii. 9 października 1980 roku otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. W 1998 roku otrzymał Nagrodę Literacką Nike.
W ostatnich latach życia mieszkał w wolnej Polsce, w Krakowie. Tam zmarł 14 sierpnia 2004 roku.
Czesław Miłosz opublikował wiele zbiorów poezji. Wybrane dzieła:
- Poemat o czasie zastygłym, Wilno 1933,
- Trzy zimy, Wilno – Warszawa 1936,
- Ocalenie, Warszawa 1945,
- Światło dzienne, Paryż 1953,
- Zniewolony umysł, Paryż 1953,
- Dolina Issy, Paryż 1955,
- Zdobycie władzy, Paryż 1953 (fr.), 1955 (pol.),
- Traktat poetycki, Paryż 1957,
- Król Popiel i inne wiersze, Paryż 1962,
- Miasto bez imienia, Paryż 1969,
- Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada, Paryż 1974,
- W mojej ojczyźnie…, Warszawa 1981,
- Hymn o Perle, Paryż 1982,
- Świadectwo poezji. Sześć wykładów o dotkliwościach naszego wieku, Paryż 1983,
- Nieobjęta ziemia, Paryż 1984,
- Na brzegu rzeki, Kraków 1994,
- Abecadło Miłosza, Kraków 1997,
- Piesek przydrożny, Kraków 1997,
- Życie na wyspach, Kraków 1997,
- To, Kraków 2000,
- Wiersze pół-perskie, Kraków 2001,
- Druga przestrzeń, Kraków 2002,
- Orfeusz i Eurydyka, Kraków 2002,
- Wiersze ostatnie, Warszawa 2006,
- Góry Parnasu, Warszawa 2012,
- Traktat o życiu. Myśli wybrane. Kraków 2014.
