Honor i cześć – 90 – lecie Harcerstwa Polskiego

Organizacja Harcerstwa Polskiego, zwana później ZHP, od zarania swojego istnienia zaliczała się do czołówki ruchów młodzieżowych w okresie międzywojennym. Harcerstwo, mimo uprzedzenia do niego pewnej części polskiego społeczeństwa było ruchem, który wśród wszystkich organizacji młodzieżowych Polski międzywojennej był najbardziej aktywny i autentyczny.-

Wolna organizacja

Drużyna Reprezentacyjna Chorągwi Wielkopolskiej ZHP jako Drużyna Reprezentacyjna Związku Harcerstwa Polskiego – Pola Grunwaldu Zdj. Wikimedia Commons
Drużyna Reprezentacyjna Chorągwi Wielkopolskiej ZHP jako Drużyna Reprezentacyjna Związku Harcerstwa Polskiego – Pola Grunwaldu
Zdj. Wikimedia Commons

Organizacja harcerska nie była mimo swojej apolityczności wolna od konfliktów wyrastających na podłożu ogólnospołecznych sprzeczności. Mimo częstego odżegnywania się od polityki, ZHP stanowił ważny element państwa polskiego doby międzywojennej – tymi słowami rozpoczął swą opowieść były harcmistrz miasta Skarżyska-Kamiennej Tadeusz Włodzimierz Kornecki. W pierwszych miesiącach po odzyskaniu niepodległości, po okresie 123 lat zaborów, większy wpływ na harcerstwo uzyskali zwolennicy endecji, z Romanem Dmowskim na czele. Przewrót majowy Józefa Piłsudskiego, mający miejsce w 1926 roku i wybór wojewody śląskiego Michała Grażyńskiego na funkcję przewodniczącego ZHP, dał przewagę sanacji we władzach Związku Harcerskiego.

Konspiracyjne Harcerstwo Polskie

Dalszą zorganizowaną działalność harcerską zwolennicy endecji prowadzili w założonym w 1939 roku przez Stanisława Sedlaczka konspiracyjnym Harcerstwie Polskim, znanym pod kryptonimem Hufce Polskie. – W Polsce międzywojennej harcerstwo zapisało wiele pięknych kart, które po dziś dzień stanowią najpiękniejszą lekcję naszej historii. W czasie wojny polsko – bolszewickiej, mającej miejsce w 1920 roku, całe harcerstwo wzięło udział w służbie wojskowej i pomocniczej, broniącej naszą ojczyznę przed inwazją rosyjską – dodaje była harcerka skarżyska Irena Bożychwał. Ówczesny naczelnik harcerstwa Sedlaczek prowadził tak zwane pospolite ruszenie harcerzy – snuje swoje opowieści pani Irena. W rezultacie do służby frontowej stanęło około 6 000 harcerzy, zaś do służby pomocniczej około 15 000, natomiast do służby wartowniczej i garnizonowej stanęło kilkuset młodych patriotów, również zrzeszonych w tej wzniosłej organizacji.

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

*