Zakazana namiętność mogła kosztować duszę, a może i więcej – w średniowieczu wierzono, że seks w niewłaściwym dniu sprowadza na świat pomiot szatana. Tymczasem Mieszko I złamał zasady, które dla innych były święte i niepodważalne. Zanim przyjął chrzest, zanim Polska stała się chrześcijańska – pokusy cielesne już mieszały się tu z polityką, strachem i wiarą. A z ich połączenia narodziła się legenda pełna grzechu, ambicji i krwi.
W średniowieczu można było współżyć tylko w określone dni. W pozostałe, zakazane przez Kościół, pod żadnym pozorem nie wolno było tego robić! Obawiano się, że gdy para kochanków złamie ten zakaz, to urodzi się… diabeł! Mieszko I jako neofita, nic sobie z tych zakazów nie robił, a może wychodził z założenia, że zasady są po to, żeby je łamać?
Dobrawa stawia warunki
Księżna Dobrawa postawiła mężowi warunek. Nie pójdzie z nim do łóżka, dokąd ten się nie ochrzci. Mieszko I został zaskoczony. Jeśli wierzyć Anonimowi zwanemu Gallem, polski książę, przed poślubieniem Dobrawy i przyjęciem chrztu, miał aż siedem żon, które z chwilą przystąpienia do wspólnoty Kościoła rzymskokatolickiego, musiał oddalić. Zapewne wcześniej to on stawiał warunki, teraz to się skończyło. Ślub córki Bolesława I Okrutnego z polskim księciem odbył w 965 roku. Natomiast chrzest Mieszka I miał najprawdopodobniej miejsce 14 kwietnia 966 roku. Wtedy bowiem przypadała Wielka Sobota. Idealny moment na przyjęcie chrztu.
Na nowo ochrzczonego władcę, zostały nałożone te same obowiązki, których musieli przestrzegać inni wyznawcy religii rzymskokatolickiej. Jedną z tych zasad był zakaz współżycia w określone dni świąteczne. Mieszko I nie zastosował się do tej zasady.
Kiedy można było współżyć w średniowieczu?
Jak twierdzi Kamil Janicki – autor książki Żelazne damy. Kobiety, które zbudowały Polskę, Cezary z Arles w VI wieku naszej ery przestrzegał, że poczęcie dziecka w dni świąteczne, może skutkować tym, że będzie ono upośledzone umysłowo, chore na epilepsję, albo trędowate. Wobec tego w średniowieczu nie wolno było uprawiać seksu w niedzielę, w środy, w piątki i w trakcie Wielkiego Postu, w czasie adwentu, pomiędzy świtem a zmrokiem oraz przez kilka tygodni, które poprzedzały Zielone Świątki, czyli Zesłanie Ducha Świętego.
W każde inne ważne święto i dzień je poprzedzający, przez trzy dni po zawarciu ślubu oraz siedem dni przed i po przyjęciu Komunii Świętej. Jeżeli ktoś złamał te zasady, popełniał grzech ciężki. Jak widać, trudno było w średniowieczu znaleźć dzień, w którym para mogłaby iść ze sobą do łóżka. Ówcześni wierzyli, że Bóg może ukarać człowieka za spółkowanie w nieodpowiednim dniu, w każdym momencie!
Kara boska mogła spaść także na tego, kto dopuścił się seksu z innowiercą lub poganinem. Jeśli chrześcijanka zdecydowałaby się na współżycie z poganinem, zdaniem ludzi żyjących w czasach Mieszka I, zniszczyłaby plan Boży i pogwałciła naukę Jezusa Chrystusa, zgodnie z którą współżycie małżeńskie to nie tylko moment, który ma dać obu kochankom miłe chwile, ale przede wszystkim miał w nim odbijać się obraz uświęconej relacji Chrystusa z Kościołem!
Pomiot szatana
Thietmar twierdził, że przyszły król Polski został poczęty w jednym z tych zakazanych dni! Co więcej, kronikarz uważał, że Dobrawa i Mieszko I współżyli jeszcze przed tym, jak polski książę przyjął chrzest. Choć tak naprawdę, Dobrawa zaczęła zbliżać się do męża, gdy ten zadeklarował jej, że chce przyjąć chrzest.
Dobrawa postanowiła „odkupić swoje winy” i stała się fundatorką wielu kościołów. W ten sposób księżna chciała sprawić, że jej syn nie będzie miał na sobie diabelskiego piętna, jakie w średniowieczu przypisywano dzieciom spłodzonym w tzw. dni zakazane oraz współżyjąc z poganinem.
Bolesław Chrobry – diabeł wcielony
Jednak życiorys Chrobrego pokazuje, że moment, w którym został spłodzony, czyli dzień zakazany, mógł mieć wpływ na to, kim tak naprawdę był. Chrobry wybijał zęby za nieprzestrzeganie zasad Wielkiego Postu, oślepiał innych władców, czy wreszcie za cudzołóstwo mężczyznom groziło przybicie jąder do mostu targowego. Wreszcie, pierwszy polski król był oskarżany o gwałt na Przedsławie, która była jego nałożnicą i to w okresie, gdy był on już żonaty ze swoją czwartą żoną – Odą Miśnieńską.
To wszystko czyni z Bolesława Chrobrego, władcę, którego nie można jednoznacznie ocenić. Z jednej strony był to surowy władca, a czasami wręcz sadystyczny, na co według średniowiecznych wierzeń wpływ mógł mieć okres, w którym został spłodzony. Z drugiej jednak strony, za jego panowania, Polska stała się potężnym państwem. Był także władcą, który usilnie dążył do celu. Tym celem było zdobycie korony. Udało mu się to osiągnąć pod koniec życia. Został koronowany 18 kwietnia 1025, a zmarł 17 czerwca tego samego roku.
Bibliografia:
- Janicki Kamil, Żelazne damy. Kobiety, które zbudowały Polskę, Kraków 2015.
