W czasie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 r. był ochotnikiem Wojska Polskiego i walczył w 8. pułku artylerii polowej[8]. Brał udział w walkach odwrotowych pod Grodnem.
Studia podjął w Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie na Wydziale Nauk Politycznych, na kierunku – prawo. Rozpoczął je w 1921 r., a ukończył w 1926 r.[9]. W okresie studiów Hoppego Wolna Wszechnica Polska kształciła studentów na czterech wydziałach: Matematyczno-Przyrodniczym, Humanistycznym, Nauk Politycznych i Społecznych (od 1935 r. Prawa i Nauk Ekonomiczno-Społecznych) oraz Pedagogicznym[10]. Szkoła uznawana była za uczelnię związaną z środowiskami lewicowymi. Podczas studiów działał w Organizacji Młodzieży Narodowej. Było to stowarzyszenie młodzieży związanej z obozem piłsudczykowskim, o poglądach demokratycznych i postępowych, która powstała z połączenia kilku organizacji o podobnej proweniencji w kwietniu 1921 r. W wyniku połączenia kilku organizacji akademickich, w tym Organizacji Młodzieży Narodowej w roku 1927 powstał Związek Polskiej Młodzieży Demokratycznej[11]. O swojej działalności młodzieżowej po latach wspominał: „Lata najmłodsze wypełniało harcerstwo. Później szał sportu i bardzo krótki okres nie tyle pracy co członkostwa w OMN” [tj. w Organizacji Młodzieży Narodowej – przyp. autorzy][12].
Po studiach rozpoczął pracę w sektorze ubezpieczeniowym, zaangażował się również w działalność ruchu związkowego. Początkowo udzielał się w Związku Pracowników Towarzystw Ubezpieczeń, gdzie został wiceprezesem, później z ramienia tego związku wszedł w skład Warszawskiej Rady Okręgowej Centralnej Organizacji Związków Zawodowych Pracowników Umysłowych, gdzie pełnił funkcję wiceprezesa. Kolejne funkcje w ruchu zawodowym to godność sekretarza Rady Naczelnej Centralnej Organizacji Związków Zawodowych Pracowników Umysłowych, przekształconej następnie w Unię Związków Zawodowych Pracowników Umysłowych[13]. Lata 30. były dla Jana Hoppego okresem najbardziej płodnym pod względem liczby publikacji. Wówczas to ukazywały się jego artykuły na łamach „Pracownika”, a później „Jutra Pracy”, a także „Drogi”. W prasie pisywał czasami pod pseudonimem literackim „J. W.” lub „Zbigniew Kostecki”.
W latach 30. wydał też kilka broszur. Wówczas to ukazały się: „Jutro Pracy” (napisana wspólnie z Kazimierzem Golde), „Samorząd pracy”, „Związek Zawodowy w państwie współczesnym”, „Myśl społeczna”, „Wspomnienia o Adamie Skwarczyńskim”, „Obywatele – państwo”, „Wybory 1935”, „Mozaika robotnicza”, „W sierpniu za Olzą”, „Wierzyłem”[14].
W latach 1933-1934 był członkiem Rady Naczelnej Organizacji Pracy Obywatelskiej Młodzieży „Straży Przedniej” oraz członkiem Zarządu Głównego „Organizacji Młodzieży Pracującej” (OMP). „Straż Przednia” został utworzona w 1932 r., a jej zadania związane były z wychowaniem patriotycznym w duchu czynnej działalności na rzecz Polski. Organizacja ta powstała z inicjatywy Janusza Jędrzejewicza[15] oraz Adama Skwarczyńskiego[16]. Skupiała młodzież w wieku od 15 do 21 lat. Natomiast „Organizacja Młodzieży Pracującej” została założona w roku 1933 i miała na celu zjednoczenie w jednym stowarzyszeniu młodzieży robotniczej i rzemieślniczej. Program Organizacji charakteryzował się wyraźnymi akcentami antykapitalistycznymi i antyliberalnymi[17].
