Tego w historii stomatologii jeszcze nie było: podczas prac archeologicznych we Włoszech odkryto bowiem…protezę z ludzkich zębów. Może ona mieć ponad 700 lat.
Sami archeolodzy nie spodziewali się takiego znaleziska. Otóż w miejscowości Lukka we Włoszech, dokładniej grobowcu rodziny Guinigi w kaplicy San Francesco, znaleźli pochodzącą prawdopodobnie z XIV w. protezę stomatologiczną. Składa się ona z 5 zębów (kłów i siekaczy przytwierdzonych do paska metalu), jednak według badaczy zęby mogły należeć do zupełnie innej osoby, po śmierci której wykorzystano jej zęby do wykonania przedmiotu. Dokładny wiek tych zębów jest trudny do ustalenia ze względu na fakt, iż w tym grobowcu pochowano wiele pokoleń rodu Guinigi-ponieważ trumny leżały jedna na drugiej, to po pewnym czasie ich zawartość mogła się ze sobą wymieszać po opadnięciu. Naukowcy przy pomocy tomografii komputerowej przyjrzeli się temu, co znajduje się wewnątrz każdego zęba: każdy z nich ma 2 złote szpilki, dzięki którym był przymocowany do metalowego paska. Zaś sam pasek składa się ze złota (73%), srebra (15,6%) i miedzi (11,4%), co świadczy o tym, iż z czasem jego powierzchnia pokryła się patyną. Widoczne na protezie ślady kamienia nazębnego mogą świadczyć o tym, że jej właściciel używał jej przez wiele lat.
Już w starożytności (u Egipcjan, Rzymian i Etrusków) znane były próby uzupełniania braków w uzębieniu. Ok. 700 lat p.n.e. już u Etrusków znana była metoda łączenia ludzkich zębów złotymi paskami. Pod koniec XVIII w. pojawiły się pierwsze porcelanowe zęby, a wcześniej do ich wykonania wykorzystywano zęby zwierzęce i ludzkie, a także fragmenty kości, kość słoniową, kamienie półszlachetne oraz inne twarde materiały.
Źródło: infodent24.pl
Fot.: Lucca, Tuscany, Italy (źródło: Wikimedia Commons)
Agata Śródkowska
