Terrorem i przemocą w taki sposób PPR zdobyło władzę w Polsce. Podziemie niepodległościowe udało się wyeliminować dzięki NKWD i Armii Czerwonej. Przeciwko zbrojnemu podziemiu, które liczyły w szczytowym swoim okresie od 18 do 20 tysięcy żołnierzy pod bronią, komuniści wysłali gigantyczne siły KBW (specjalny korpus, który zajmował się tyko zwalczaniem podziemia), UB (Urząd Bezpieczeństwa), ORMO (Ochotnicza Rezerwa Milicji Obywatelskiej), MO te wszystkie jednostki były wspomagane przez NKWD. Dawało to siłę około 200 tysięcy żołnierzy i funkcjonariuszy. Przy takiej dysproporcji podziemie niepodległościowe topniało z miesiąca na miesiąc. Tylko dzięki dużej pomocy ludności lokalnej partyzanci antykomunistycznego powstania mogli trwać jeszcze w latach 50-tych.
Komuniści z PPR musieli przeprowadzić wybory parlamentarne (były to założenia konferencji w Jałcie luty 1945 rok. Ta konferencja przypieczętowała skomunizowanie Polski). W założeniu miały być to wolne wybory, ale z wolnymi nie miały nic wspólnego. Członkowie PPR, aby nauczyć się dobrze fałszować wybory, zorganizowali w czerwcu 1946 roku słynne referendum trzy razy tak, które oczywiście nieudolnie sfałszowali. Było jasne, że planowane wybory w styczniu 1947 roku nie będą miały nic wspólnego z demokracją. Komuniści lepiej przygotowali się do sfałszowania styczniowych wyborów i przy pomocy ekspertów do spraw fałszowania z Rosji sowieckiej dokonali tego i przypieczętowali swoje rządy w Polsce podległej całkowicie sowietom. W 1948 roku PPR jako nazwa partii przestała istnieć. W tym roku PPR i PPS (Polska Partia Socjalistyczna. Chodzi tu o skomunizowaną część PPS) dokonali połączenia i powstała PZPR (Polska Zjednoczona Partia Robotnicza), która działała do 1989 roku. W tej historii najdziwniejsze jest to, że praktycznie żaden komunistyczny zbrodniarz nie został skazany w wolnej Polsce. Oczywiście takie procesy się odbywały, ale wyroki były śmiesznie niskie, albo sprawy były umarzane. Mowa tu jest tylko o okresie stalinowskim, ale jak z historii wiadomo zbrodnie miały miejsce w późniejszym okresie działalności PZPR.
Paweł Jarzyński – magister Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, przewodnik w Muzeum Armii Krajowej
Bibliografia:
Backer R., Skryte oblicze systemu komunistycznego, Warszawa 1997.
Dziurok A., M. Gałęzowski, Ł. Kamiński, F.Musiał, Od niepodległości do niepodległości. Historia Polski 1918 – 1989, Warszawa 2014.
Gontarczyk P., Polska Partia Robotnicza droga do władzy (1941 – 1944), Warszawa 2006.
Kowalski L., Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego a Żołnierze Wyklęci, 2016.
Krawczyk M., Ani Polska ani Robotnicza PPR i Gwardia (Armia) Ludowa, Polska Walcząca, tom 11, 2015.
Żebrowski L, P. Gontarczyk, Tajne oblicze GL, AL. i PPR dokumenty, 1997.
