Wielokulturowe pogranicze. Skandynawowie i ich kontakty ze Słowianami i Prusami – na przykładzie ośrodka handlowego Truso

Czy w Truso z pewnością żyli Skandynawowie?

Przeglądając bogaty zbiór znalezisk kultury materialnej z Janowa, większość argumentów przemawia za istnieniem tu typowo skandynawskiego – jak twierdzi W. Duczko[32] – emporium handlowego – jedynego znanego na obszarze dzisiejszej Polski. Osobiście twierdzę, że charakter tej osady mógł być bardziej wieloetniczny: skandynawsko-prusko-słowiański, a nie jedynie skandynawski, choć oczywiście ten ostatni dominuje w większości znalezisk. Opiszę te będące moim zdaniem niezbitym dowodem na obecność i egzystencję Skandynawów, którzy jednak w moim przekonaniu nie byli jedynymi mieszkańcami Truso. Jako przykłady ozdób-amuletów związanych ze sferą wierzeń pogańskich Skandynawów posłużyć mogą: zawieszki z żelaza w kształcie młotków Thora, a zwłaszcza przedmiot określony jako amulet (ryc. 12) (składający się z 2 ażurowych rozdzielaczy pasa, zamykających w środku srebrny pierścień) zdeponowany w połowie X[33].

Ryc. 12,: Amulet składający się z 2 rozdzielaczy pasa i pierścienia, srebro. Za: M. Jagodziński, 2010, s. 196, ryc. 331.
Ryc. 12,: Amulet składający się z 2 rozdzielaczy pasa i pierścienia, srebro.
Za: M. Jagodziński, 2010, s. 196, ryc. 331.

Również pionki do skandynawskiej gry planszowej hnefatafl[34], czy raki – wiązane są z miejscami dłuższego pobytu ludności pochodzenia skandynawskiego. Z obecnością Skandynawów (głównie Duńczyków i Szwedów) wiąże się podobieństwo planu osady w Truso do innych tego typu ośrodków np.: Birka w Szwecji. Ale na Wolinie (powstałym później niż Truso – w IX wieku) Skandynawowie byli obecni lecz nie dominowali[35]. Możliwe, że spowodowane było to odmienną sytuacją społeczno-kulturową i polityczną panującą na tym terenie: wśród plemion Pomorza Zachodniego i Środkowego wykształciła się władza książęca – ograniczona przez kapłanów oraz bogatą, wpływową grupę kupców[37]. Kwestią przemawiającą za wieloetnicznym charakterem osady Truso są nieuwzględnione badania nad wstępnie rozpoznanym zasięgiem pruskiego zaplecza osadniczego[38]. Miejscowa ludność pruska prawdopodobnie produkowała dla potrzeb Truso naczynia na wzór zachodniosłowiańskich, a także formy rodzime, które wykonywano w miejscowych warsztatach.

Jak miejscowa ludność traktowała obcych przybyszów?

Przyjmując, że większość mieszkańców wczesnośredniowiecznego Truso była obcego pochodzenia: Skandynawowie – głównie Duńczycy oraz zapewne Słowianie, spróbuję na podstawie kilku sugestii nakreślić obraz pokojowej współpracy i egzystencji obcych i miejscowych. Ludność miejscowa głównie pruska, ale i słowiańska korzystała z istotnych szlaków handlowych przebiegających w pobliżu Truso. Ważnym czynnikiem decydującym o wyborze tego właśnie miejsca była zapewne też zastana tu przez Skandynawów sprzyjająca plemienna organizacja bez silnej, wyodrębnionej władzy książęcej[39]. Z pewnością zasady wspólnej egzystencji były uzgodnione z władcami lokalnych społeczności, zawierano też zapewne mieszane związki, by zapewnić sobie bezpieczeństwo i bezkonfliktowe dzielenie się zyskami. Uważam, że podobnie jak w wielokulturowym Wolinie, ludność skandynawska (dominująca) i miejscowa głównie pruska i słowiańska żyły obok siebie. Zastanawiając się nad procesami akulturacji obcych – przede wszystkim Skandynawów czy Słowian żyjących w Truso obok ludności miejscowej – głównie pruskiej, warto zadać pytanie: ile czasu mogła trwać akulturacja? Czy już po upływie jednego pokolenia widać było wyraźne zmiany w sposobie ubierania się, używania innych ozdób? Zmiany te najbardziej widoczne byłyby w obrządku pogrzebowym. Niestety w przypadku Truso na dzień dzisiejszy nie prowadzono takich badań, nic nie wiemy też o cmentarzysku, formach grobów i ich wyposażeniu, a mogłyby one z pewnością rozwiać wiele wątpliwości. Trudności związane z badaniami wielokulturowych stanowisk, takich jak Truso czy Wolin, gdzie następowało przenoszenie na grunt miejscowy obcego wzorca kulturowego, zarówno materialnego jak i symbolicznego na dzień dzisiejszy, nadal będą przedmiotem różnorodnych dyskusji i interpretacji. Sytuację tą dobrze odzwierciedlają przemieszane warstwy kulturowe, które na osadzie Truso przenikają się ze sobą w sposób płynny i naturalny. Jednak brak do tej pory śladów stworzenia przez tą wielokulturową mieszaninę prusko-słowiańsko-skandynawską swojego własnego stylu będącego wyrazem ich wspólnych kontaktów, poza wykorzystaniem określonych wzorów ozdób, broni i innych przedmiotów codziennego użytku.

 

Agnieszka Łukaszyk

Archeolog

 

Bibliografia:

Chudziak W.,

2003 Wczesnośredniowieczne importy skandynawskie z Kałdusa pod Chełmnem na Pomorzu Wschodnim, [w:] Duklinicz M. (red.), Słowianie i ich sąsiedzi we wczesnym średniowieczu, Warszawa-Lublin, s. 117-126.

2004 Niektóre okoliczności przepływu rzeczy i idei we wczesnym średniowieczu-instruktywne przykłady chełmińskie, [w:] Moździoch S. (red.), Wędrówki rzeczy i idei w średniowieczu, Spotkania Bytomskie V, s. 183-197.

2010 Wczesnośredniowieczne cmentarzysko szkieletowe w Kałdusie (stanowisko 4), Mons Sancti Laurentii, t. 5, Toruń.

Duczko W.,

2000

Obecność skandynawska na Pomorzu i słowiańska w Skandynawii we wczesnym średniowieczu, [w:] Leciejewicz L., Rębkowski M. ( red.), Salsa Cholbergiensis. Kołobrzeg w średniowieczu, Kołobrzeg, s. 23-44.

2010 Posłowie [w:] Jagodziński M. Truso. Między Weonodlandem a Witlandem, Elbląg.

Filipowiak W.,

2006 Wczesnośredniowieczna linia żeglugowa Hedeby (Haithabu)- Starigard (Oldenburg)-Wolin, [w:] Dworaczyk M., Kowalska A., Moździoch S., RębkowskiM. (red.), Świat Słowianwczesnego średniowiecza, Szczecin-Wrocław, s. 331-340.

Foote P.G., Wilson D.M.,

1975 Wikingowie, Warszawa.

Jagodziński M.,

2010 Truso. Między Weonodlandem a Witlandem, Elbląg.

Kara M.,

1998 Wczesnośredniowieczny grób uzbrojonego kupca z miejscowości Ciepłe na Pomorzu Gdańskim w świetle ponownej analizy chronologicznej, [w:] Kóćka-Krenz H., Łosiński W. (red.), Kraje słowiańskie w wiekach średnich. Profanum i sacrum, Poznań s. 505-524.

Labuda G.,

2003 Słowiańszczyzna starożytna i wczesnośredniowieczna. Antologia tekstów źródłowych, t. 5, Poznań.

Słupecki L. P.,

2006 Mitologia skandynawska w epoce wikingów, Kraków.

Tymowski M.,

2008 Organizacje plemienne na obszarze Polski w IX-X w. w świetle antropologicznych teorii systemu segmentalnego i wodzostwa (chiefdom) [w:] Michałowski R. (red.), Europa barbaria, Europa Chrystiana. Studia medievalia Carolo Modzelewski dedicata, Warszawa, s. 263-283.

Wróblewski W.,

2006 Ziemie pruskie i jaćwieskie w okresie plemiennym (VII/VIII-XII/XIII wieku), [w:] Chudziak W., Moździoch S. (red.), Stan i potrzeby badań nad wczesnym średniowieczem w Polsce – 15 lat później, Toruń-Wrocław-Warszawa, s. 285-309.

Żak J.,

1967 Importy skandynawskie na ziemiach zachodniosłowiańskich od IX do XI wieku. (Część analityczna), t. VII, z. 1, Poznań.

[1] Duczko 2000, s. 24.

2Jagodziński 2010, s. 108.

3Duczko 2000, s. 24.

4Filipowiak 2006, s. 338.

5Duczko 2000, s. 34.

6 Chudziak 2003 s. 117-118.

7Styl Borre- pojawił się pod koniec pierwszej połowy IX wieku i stosowano go w sztuce do drugiej połowy X wieku, głównym motywem jest tu plecionka wstęgowa, za: Foote, Wilson: 1975, s. 283-284.

8 Jagodziński 2010, s. 9-10.

9Tłum. Na język polski za: Labuda 1961, s. 85, Chorografia Orozjusza w anglosaskim przekładzie króla Alfreda, [w:] Źródła skandynawskie i anglosaskie do dziejów Słowiańszczyzny. Tekst staroangielski, op.cit. s. 69.

10Jagodziński 2010, s. 12. Tłumaczenie za: Bately 2009, s.15, Wulfstan’s Voyage and his description of Estland: the test and the language of the text, [w:] Englert A., Trakadas A., (red)., Wulfstan’s Voyage. The Baltic Sea region in the early Viking Age as seen from shipboard. Marittime Culture of the North 2, Roskilde.

11Jagodziński 2010, s. 46.

12Jagodziński 2010, s. 59-60.

13Jagodziński 2010, s. 13.

14 Jagodziński 2010, s. 139.

15 Tłum. za: Labuda 2003: 148, Słowiańszczyzna starożytna i wczesnośredniowieczna. Antologia tekstów źródłowych, tom 5, Poznań.

16 Kara 1998, s. 518.

17Chudziak 2003, s. 118.

18Chudziak 2004, s. 183.

19 Chudziak 2010, s. 116.

20 Chudziak 2010, s. 456-457.

21Chudziak 2010, s. 247.

22Chudziak 2003, s. 112.

23 Chudziak 2010, s. 218-219.

24Kara 1998, s. 509-510.

25 Kara 1998, s. 509.

26 Duczko 2000, s. 34.

27 Kara 1988, s. 507.

28 Żak 1967, s. 191-192.

29Żak 1967, s. 219.

30Duczko 2000, s. 31.

31Duczko 2000, s. 28.

32Duczko 2010, s. 199.

33 Jagodziński 2010, s. 193-195.

34Losowa gra planszowa, wzorowana na wspomnianej w Księdze Eddy-Voluspa (8) grze zwanej złotym tafli (golnar toflur) której przypisywano magiczną moc, pozwalała też rządzić przeznaczeniem, za:. Słupecki 2006, s. 42, Mitologia skandynawska w epoce wikingów, Kraków.

35Duczko 2010, s. 203.

36 Tymowski 2008, s. 279.

37Wróblewski 2006, s. 294.

38 Tymowski 2008, s. 279.

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

*