Pięcioletnie Licea Pedagogiczne
Kadra pedagogiczna liceów pedagogicznych rekrutowała się głównie spośród nauczycieli szkół podstawowych, którzy posiadali dyplom ukończenia przedwojennego seminarium nauczycielskiego. Tylko nieliczni mogli pochwalić się ukończonymi studiami wyższymi i tytułem magistra. Wracając jednak do spraw funkcjonowania omawianego typu placówek, należy zauważyć, iż od roku szkolnego 1947/1948, decyzją resortu oświaty, klasy przygotowawcze i gimnazjalne zostały połączone z klasami licealnymi. W ten sposób powstały czteroletnie licea pedagogiczne, do których przyjmowano chętnych z ukończoną szkołą podstawową. W oparciu o uchwałę Rady Ministrów z dnia 19 lutego 1957 roku czas trwania nauki został wydłużony do pięciu lat. Zabieg ten czynił szkoły tego typu placówkami pełnowartościowymi, które umożliwiały realizację programu przedmiotów pedagogicznych bez obniżania wymagań z zakresu tych o charakterze ogólnokształcącym.
Potrzeby szkolnictwa podstawowego na terenach byłego województwa koszalińskiego można określić jako ogromne. Szybki wzrost liczby mieszkańców powodował, że władze oświatowe stawały przed koniecznością uruchamiania nowych podstawówek, w których należało zapewnić odpowiednio przygotowaną kadrę. Aby przyspieszyć proces kształcenia wykwalifikowanych nauczycieli, w województwie utworzono nowe licea pedagogiczne zajmujące się edukowaniem przyszłych pedagogów. I tak powstały one w Koszalinie – 1951 rok, w Szczecinku – 1952 rok, i w Drawsku – 1954 rok. Jednak w związku z małym naborem to ostatnie funkcjonowało tylko przez rok. Od roku 1960 zauważalny jest wzrost popularności tego typu szkół, o czym świadczy fakt, że o przyjęcie do klas pierwszych na jedno miejsce przypadało trzech, czterech kandydatów.
Zmierzch liceów pedagogicznych
Jednak już od roku szkolnego 1962/1963 wprowadzono na terytorium całej Polski ograniczenia w przyjmowaniu kandydatów do klas pierwszych liceów pedagogicznych, co również dotknęło omawiane placówki. Wiązało się to między innymi z państwowym planem zwiększania naboru do dwuletnich studiów nauczycielskich. Dnia 25 września 1965 roku ukazało się zarządzenie ministra oświaty w sprawie dostosowania organizacji szkół ogólnokształcących i zawodowych do zmian wynikających z ustawy o rozwoju systemu oświaty i wychowania. W zarządzeniu była mowa o tym, iż od roku szkolnego 1966/1967 nie będą otwierane klasy pierwsze liceum pedagogicznego, a pozostałe klasy tego typu placówek ulegać będą w kolejnych latach stopniowej likwidacji. Tak więc rok szkolny 1968/1969 był ostatnim, w którym te szkoły działały.
Spośród wszystkich szkół średnich w byłym województwie koszalińskim licea pedagogiczne stworzyły najlepszą bazę do pracy dydaktyczno-wychowawczej. Doprowadziły one do rozbudowania mieszczących się w ich budynkach klasopracowni, bibliotek, czytelni, świetlic i klubów szkolnych. Otwierano również internaty dla młodzieży spoza terenu funkcjonowania placówki. Zgromadzono wiele przydatnych pomocy naukowych i sprzętu. W tym miejscu warto przytoczyć informację, iż w roku 1949 gabinety fizyki, chemii i biologii w słupskiej szkole zostały uznane przez władze oświatowe za najlepiej zorganizowane i wyposażone na Pomorzu i jedne z najlepszych w kraju.
Pisząc o szkołach kształcących przyszłe kadry nauczycielskie, należy omówić, jak przebiegał proces nauki chociażby dla pedagogów niewykwalifikowanych, wychowawczyń przedszkoli czy wreszcie osób pracujących. Warto też zastanowić się, czy na omawianym terytorium działały tylko licea pedagogiczne, czy może funkcjonowały także inne, wyższe formy kształcenia.
