Oblubienica Chrystusa? Czarna legenda Julii Farnese

Oblubienica Chrystusa – jak ją sarkastycznie nazywano, opisywana była jako kobieta piękna, średniego wzrostu, o właściwych proporcjach, dużych czarnych oczach, okrągłej twarzy, pełna wdzięku o pięknych, złotych włosach. To Julia Farnese, jedna z wpływowych kobiet na dworze papieża Aleksandra VI. Wokół jej postaci i związków z papieżem Borgią narosło wiele mitów, legend i nieprawdy.

Pani z jednorożcem
Pani z jednorożcem

La bella Giulia” czyli piękna Julia – jak ją nazywano, urodziła się około 1475 roku. Matka wysłała czternastoletnią dziewczynę do Rzymu, aby ukończyła swoją edukację i weszła w kręgi rzymskiej arystokracji. Współcześni notowali, że dziewczyna odznaczała się niezwykłą urodą. Wedle obiegowych opinii miała zostać kochanką papieża – Aleksandra VI. „Załatwiła” także kardynalat swojemu bratu Alessandro, którego w późniejszych latach wybrano papieżem (Paweł III).

Legenda i jej autorzy

Jako 58-letni purpurat Borgia wziąć miał do łoża 15-letnią Julię. Lud Rzymu nazwał ją szyderczo „sponsa Christi”, czyli oblubienicą Chrystusa. Zadowolony z młodziutkiej nałożnicy biskup Rzymu przyznał kapelusz kardynalski jej zaledwie 25-letniemu bratu Aleksandrowi Farnese. Plebs złośliwie mówił o nowym dostojniku Kościoła Cardinal Gonella (kardynał Spódniczka) lub Cardinal „Fregnese” (Kardynał Wagina). Dla przyzwoitości papież wydał kochanicę za mąż, lecz kiedy wyjechała do męża, rozkazał jej natychmiast wrócić pod groźbą wiecznego potępienia.

Większość faktów, które wymieniłem, a które opisują życie Julii, zaczerpnięto z pamiętników i wspomnień nieprzychylnych Borgiom ludzi takich jak np. Stefano Infessura, a także dwóch innych kuglarzy, wędrownych artystów, którzy wymyślali takie historyjki na potrzeby swoich widzów. Jak pisał G.J. Meyer, badacz historii rodu Borgiów, z których wywodził się papież Rodrigo Borgia (Aleksander VI) „dla wyjaśnienia obecności Julii na papieskim dworze nie jest wcale konieczna jej intymna relacja z papieżem”. Po prostu, jako skoligacona z wpływowymi rodami Gaetanich i Farnese jej obecność na papieskim dworze nie była niczym nadzwyczajnym. Relacje z papieskim pałacem pogłębiło jeszcze małżeństwo Julii z Orsino Orsinim, którego matka Adriana Mila była kuzynką, powiernicą i opiekunką córki kardynała Borgii (późniejszego papieża Aleksandra VI) – Lukrecji Borgii. W jej domu Julia poznała Aleksandra VI.

Sprawa kardynalatu brata pięknej Julii

Mocno naciągana jest również historia jakoby w zamian za „wdzięki” Julii papież Aleksander VI mianował jej brata Aleksandra kardynałem Świętego Kościoła Rzymskiego. Kardynalat został mu bowiem przeznaczony jeszcze przez papieża Innocentego VIII. Wspomniany już autor G.J. Mayer podkreśla, że w czasie gdy Rodrigo Borgia został papieżem, Aleksander pełnił już wówczas w Kurii Rzymskiej ważne stanowisko protonotariusza apostolskiego, skarbnika i sekretarza.

W 1492 roku Julia urodziła córeczkę, Laurę, którą przyjęto uważać za nieślubną córkę papieża Aleksandra. Okazuje się jednak, że Borgiowie przyjmowali do swojej rodziny wiele nieślubnych dzieci. Ale to nie wszystko. Biografowie rodu zauważają, ze papież nie wykazywał jakiegokolwiek zainteresowania nieślubnym dzieckiem Julii. Nie ma też żadnych przekonywujących dowodów na to, że Laura, córka Julii była córką papieża. Więcej, kiedy Laura dorosła, wydana została za mąż za bratanka papieża Juliusza II – Mikołaja della Rovere, a sam Juliusz nie darzył sympatią – delikatnie mówiąc – Aleksandra VI; dziwne więc było by, gdyby zgodził się na małżeństwo swojego bratanka z córką znienawidzonego papieża.

Żadnym dowodem jakoby intymnych relacji papieża Aleksandra VI z Julią Farnese nie jest list wysłany przez papieża do swojej córki Lukrecji. Papież obwinia w nim córkę Lukrecję, że pozwoliła udać się Julii i jej teściowej, Adrianie Mili na spotkanie z śmiertelnie chorym bratem Julii Angelem.

Zakłamana sztuka

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*