Kaplica z płaszczem Marii Magdaleny
Po prawej stronie od głównego wejścia znajduje się kaplica Lanckorońskich. Jest bardzo bogato zdobiona, nakryta kopułą z sześcioma otworami okiennymi. Została postawiona w 1697 roku przez Jadwigę Lanckorońską – kasztelanową radomską. Wchodzimy przez bogato zdobiony herbami portal Lanckorońskich „Zadora” i Tarłów „Topór”. W ołtarzu głównym znajduje się najcenniejszy obraz w świątyni – Chrystus Bolesny z Pięcioma Ranami oraz Matką i św. Janem. „Przed obrazem Pana Jezusa z Pięcioma Ranami łask niektórzy doznają”. U stóp klęczy św. Stanisław Kaźmierczyk – augustianin polecający jakiegoś zakonnika. Od tego obrazu, którego autorstwo przypisuje się Janowi Wielkiemu, pochodzącemu z końca XV wieku, kaplicę nazywa się Kaplicą Pięciu Ran Pana Jezusa. Po bokach ołtarza aniołowie – jeden trzyma dzban i serce, zaś drugi zwierciadło. Przy kaplicy działało Bractwo „Pięciu Ran Pana Jezusa” potwierdzone przez biskupa krakowskiego Konstantego Szaniawskiego.
Prawdziwą osobliwością kaplicy jest jeden z bocznych ołtarzy. Znajdują się w nim relikwie 44 świętych. Wśród relikwii znajdziemy w nim kawałek płaszcza świętej Marii Magdaleny oraz część czaszki świętego Dezyderego. W górze ołtarza św. Jacek. Relikwie znajdujące się we wspomnianym ołtarzu za autentyczne uznał w 1750 roku biskup krakowski Konstanty Szaniawski.
O łaskę tę bardzo proszę
W kaplicy znajdziemy także epitafium Anastazji Sołtykowej, zmarłej w 1856 roku, która – jak głosi napis „W pokornej wdzięczności oddała bliźniemu hojną dziesięcinę fundując i uposażając szpital w Kurozwękach”… W szpitalu ufundowanym przez Sołtykową zamieszkiwało 24 ubogich i chorych, a szpital prowadziły Siostry Miłosierdzia Wincentego a Paulo. Brat Anastazji Władysław Rudnicki był mimo szlacheckiego rodu i wykształcenia (był adwokatem) człowiekiem bardzo skromnym; kiedy nie było komu służyć do Mszy przychodził do zakrystii i prosił księdza: ”Czy mogę dzisiaj służyć do mszy świętej…o tę łaskę bardzo proszę”. Nigdy nie korzystał z specjalnych miejsc w kościele, lecz klęczał z prostym ludem na posadzce.
W tylnej części kościoła w XIX wieku kolejni właściciele Kurozwęk – Popielowie domurowali neogotycka kaplicę mającą stanowić nekropolię rodową. W ołtarzu głównym krucyfiks zasłaniany obrazem św. Marcina. Na ścianie epitafia. W posadzce tablica Marianny z Popielów Rostworowskiej, zmarłej w 1870 r., która: „w krótkim żywocie zostawiła przykład cnót wielu…”.
Arkadiusz Bednarczyk
Zdjęcia Arkadiusz Bednarczyk
Bibliografia:
Z. Guldon, J. Wijaczka, Procesy o mordy rytualne w Polsce w XVI-XVIII w, Kielce 1995
P. Pruszcz, Forteca duchowna Królestwa Polskiego, Kraków 1662
Ks. J. Wiśniewski, Historyczny opis kościołów, miast, zabytków i pamiątek w Stopnickiem, wyd. r. 1929
S. Żuchowski, Process kryminalny o Niewinne Dziecię Jerzego Krasnowskiego… Sandomierz 1713,
1 Kościół w Kurozwękach
2 Prawdziwym klejnotem jest późnogotycki obraz „Pięć ran Pana Jezusa” Jana Wielkiego z końca XV w.
3 W ołtarzu relikwii znajduje się m.in. część sukni świętej Marii Magdaleny
