Jeremi Wiśniowiecki

17 sierpnia 1612 roku urodził się Jeremi Wiśniowiecki

Tego dnia 1612 roku urodził się książę Jeremi Wiśniowiecki

Książę Jeremi Wiśniowiecki urodził się prawdopodobnie 17 sierpnia 1612 roku w Łubniach, książę (Kniaź) na Wiśniowcu, Łubniach i Chorolu. Hieremias Michael Corybut Dux et Princeps visnioviecus.

Jego ojcem był Michał Wiśniowiecki, a matką Raina Mohylanka, córka mołdawskiego hospodara Jeremiego Mohyły.

W wieku zaledwie czterech lat Jeremi stracił ojca, który zginął podczas jednej z awanturniczych wypraw do Mołdawii. Trzy lata później opuściła go matka, a jego wychowaniem zajął się stryj, Konstanty Wiśniowiecki. Stryj zajął się edukacją młodego magnata. Pierwsze nauki młody Jarema pobierał w kolegium Jezuitów we Lwowie.

Następnie, jak to bywało w zwyczaju, został wysłany na dalszą edukację i zdobywanie doświadczenia za granicę. Książę Jeremi wraz z dwoma swoimi kuzynami, Aleksandrem i Jerzym, ruszyli do Włoch, gdzie wiedzę zdobywał w Rzymie, Padwie i Bolonii.

Następnie, w celu poszerzenia wiedzy dotyczącej wojskowości, ruszył do Niderlandów. W 1632 roku, po powrocie do Polski, wbrew woli matki, zmienił wiarę i przeszedł na katolicyzm. W tym czasie zaczęły się rozgrywać bardzo ważne wydarzenia polityczne. Jednym z nich była wojna z Rosją i oblężenie przez Moskwę Smoleńska. Młody Jeremi, spełniając swój obowiązek, ruszył na wojnę. Wyprawa w głąb Rosji była jego chrztem bojowym.

Po śmierci stryja Jeremi przejął pełną pieczę nad swoimi włościami i rodowym majątkiem. W jego skład wchodziły majątki w województwach: ruskim, wołyńskim i kijowskim. Z pełną pieczołowitością podszedł do sprawy i zajmował się ich zarządzaniem. Był wybitnym zarządcą, dzięki akcji kolonizacyjnej jego ziemie zamieszkiwało około 200 000 ludzi, w około 38 000 gospodarstw.

O wielkości jego bogactwa może nas informować jego roczny dochód. Według szacunków, dochód Wiśniowieckiego w 1645 roku wyniósł 600 000 złotych. Porównać to można do budżetu Rzeczypospolitej, który w tym czasie opiewał na kwotę około 12 mln złotych.

Dzięki edukacji w Niderlandach, posiał sporą wiedzę na temat wojskowości. Był dobrym i wszechstronnym dowódcą. Według różnych źródeł, Jeremi utrzymywał jedną z najliczniejszych prywatnych armii w Rzeczypospolitej. Liczyła ona od 4 000 do 6 000 wojska. Brał też udział w tłumieniu buntów kozackich, które co jakiś czas wybuchały na dalekich kresach.

Koniecznie zajrzyj tutaj: Jeremi Wiśniowiecki – doświadczony wódz czy rębajło szlachecki?

Jeremi, dbając też o przyszłość swojego rodu, w 1639 roku poślubił Gryzeldę Zamoyską, z którą doczekał się syna Michała Korybuta, przyszłego króla Polski.

Gdy przyszło zagrożenie od strony Tatarów, wraz ze swoim wojskiem stawał w obronie przed ich łupieżczymi najazdami. Na czele swoich wojsk rozbił armię tatarską w bitwie pod Ochmatowem.

W 1646 roku Wiśniowiecki został mianowany wojewodą ruskim. Ubiegał się również o buławę hetmańską, lecz bezskutecznie. Gdy wybuchło powstanie Chmielnickiego, na czele swojej armii ruszył na pomoc wojskom koronnym. Mimo ich porażek pod Żółtymi Wodami i Korsuniem, Jeremi nie złożył broni, a wręcz przeciwnie – rozpoczął walkę z buntownikami, zadając im duże straty w bitwie pod Konstantynowem. Wsławił się podczas obrony Zbaraża, a w bitwie pod Beresteczkiem był jedną z osób odpowiedzialnych za spektakularne zwycięstwo polskiej armii nad Kozakami i Tatarami.

W miesiąc po bitwie, książę będąc w obozie wojskowym, niespodziewanie zmarł 20 sierpnia 1651 roku. Jego nagła śmierć w wieku 39 lat stała się przedmiotem domysłów i spekulacji. Podejrzewano, że został otruty.

Więcej o przyczynach śmierci Jaremy obejrzysz w materiale: Tajemnicze przyczyny śmierci Jeremiego Wiśniowieckiego 

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*