Umundurowanie Panzer Regiment „Herman Göring”

Prusy Wschodnie 1944 – 45

W październiku 1944 r. nastąpiła całkowita reorganizacja całej dywizji, co również dotknęło pułk pancerny. Zdecydowano się powiększyć dywizję do rozmiarów korpusu pancernego. Przyczyniło się to do utworzenia drugiej dywizji – Fallschirm-Panzergrenadier-Division 2. „Hermann Göring”, która wraz z Fallschirm-Panzer-Division 1. „Hermann Göring” weszła w skład Fallschirm-Panzerkorps „Hermann Göring”. Fallschirm Panzer Regiment HG niezmiennie pozostał w macierzystej dywizji pancernej, jednak jego skład został uszczuplony. Wyposażony w niszczyciele czołgów III batalion został przekształcony w samodzielną jednostkę przeciwpancerną, służącą na poziomie korpusu. Z drugiej strony, mimo braku III Batalionu, pułk pancerny był już przezbrojony w ponad 40 sztuk nowych Panter. Dywizja wysłana do Prus Wschodnich w październiku, pozostawała tam aż do stycznia, w międzyczasie biorąc udział w krwawych walkach. Finalnie jednostkę wraz dywizję Großdeutschland zaczęto ewakuować w stronę Rzeszy, co nie obyło się bez ciężkich walk w okrążeniu i przebijania się przez Odrę.

W tym okresie czołgiści Fallschirm Panzer Regiment „HG” dysponowali przede wszystkim standardowym uniformem wojsk pancernych wykonanym z czarnego sukna. Ze względu na jesienną i zimową porę roku, wyszły z użycia sorty tropikalne czy drelichowe, które zastępowano kompletami zimowymi używanymi przez armię. Dodatkowo furażerki były coraz częściej wypierane czarnymi czapkami M43, na których naszywano rozdzielne insygnia Luftwaffe oraz trapezy na podkładzie z sukna blaugrau. Obszycia bluz mundurowych były natomiast bardziej zróżnicowane, występowały zarówno nowsze, jak i starsze wzory obszyć. Trend związany z wykorzystaniem wczesnych insygniów, pochodzących jeszcze z czasów formowania pułku pancernego, zauważalny był przede wszystkim u oficerów wyższych stopniem.

Budziszyn 1945

W końcowym okresie wojny Fallschirm-Panzer-Division „Herman Göring” wycofywała się w kierunku Rzeszy, wchodząc w skład korpusu pancernego Großdeutschland. W tym samym czasie podstawowym pojazdem Panzer Regiment HG pozostawał czołg Pz.kpfw V „Panter”, którego liczba w I Batalionie od października 1944 do wiosny 1945 r. zmniejszyła się o połowę. Te same czołgi w ostatnich tygodniach wojny wzięły udział w Bitwie pod Budziszynem, gdzie zadały 2 Armii Wojska Polskiego druzgoczące straty, m.in. w rejonie Kleinwelki położonej na północ od Budziszyna grupa Panter pod dowództwem Karla Rossmana, dowodzącego całym pułkiem pancernym, zniszczyła sporą liczbę pojazdów przeciwnika, co dodatkowo zostało udokumentowane na archiwalnych zdjęciach.

Wygląd czołgistów pułku pancernego w ostatnich dniach wojny bazował na elementach umundurowania używanych już wcześniej, jednak wiosną 1945 r. w jednostce pojawiły się również nowe wzory. Na szczególną uwagę zasługują tu skórzane kurtki, pochodzące z zasobów Kriegsmarine lub – co bardziej prawdopodobne – szyte na prywatne zamówienie (co ciekawe potwierdzone jest również użycie tego typu kurtek przez personel lotniczy Luftwaffe [9]). Ich duże natężenie nie spotykane było w jakichkolwiek innych jednostkach poza Panzer Regiment „HG”. Na skórzanym uniformie metalowe czaszki wpinano bezpośrednio w kołnierz, natomiast orła naszywano na prawej piersi, podobnie jak w przypadku standardowej bluzy mundurowej wojsk pancernych. Archiwalne zdjęcia potwierdzają użycie tego typu kurtek przez oficerów pułku, w tym m.in. wspomnianego wcześniej Karla Rossmana, dowodzącego jednostką. Ciekawostką jest tutaj używanie przez niego czapki M43, przewidzianej dla szeregowych i podoficerów, pozbawionej charakterystycznej srebrnej nici na otoku. Innym elementem, który w końcowym okresie wojny jest zauważalny u pancerniaków „HG” były drelichowe spodnie, tym razem dedykowane dla wojsk pancernych, a nie Luftwaffe. Wyróżniała je m.in. duża kieszeń na lewym udzie oraz krój zbliżony do standardowych spodni wojsk pancernych. Nietypowym elementem umundurowania, który występuje u podoficera pułku pancernego na jednym z archiwalnych zdjęć jest drelichowa kurtka lotnicza wykonana z niebiesko szarego materiału, dodatkowo zaopatrzona w zamek błyskawiczny, nowinkę, która do samego końca wojny była stosunkowo rzadko stosowana w III Rzeszy. Poza wyżej wymienionymi ciekawostkami mundurowymi, w pułku używano również kurtek maskujących, będących egzemplarzami uszytymi polowo lub skróconymi kurtkami dywizji polowych Luftwaffe.

Dowódca Panzer Regiment HG, Major Karl Rossman 1945 r.
Fot. Wikimedia Commons

Artykuł składa się z więcej niż jednej strony. Poniżej znajdziesz numerację stron.

One Comment

  1. „czołgi ciężkie KV-2” Litości!

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*